Jaką odpowiedzialność ponosi dziś branża technologiczna? Czy tworzenie nowych narzędzi wystarczy, by mówić o postępie? A może równie ważne jest to, w jaki sposób technologie wpływają na ludzi, ich szanse rozwojowe, bezpieczeństwo i codzienne funkcjonowanie?
Właśnie wokół tych pytań koncentruje się rozmowa Krzysztofa Kempińskiego z Elą Wojciechowską w podcaście „Porozmawiajmy o IT”. To odcinek, który pokazuje, że rozwój technologiczny nie powinien być rozpatrywany wyłącznie w kategoriach innowacji, wydajności czy przewagi rynkowej. Równie istotny jest jego wymiar społeczny.
Technologia może być narzędziem realnej zmiany społecznej — pod warunkiem, że stoi za nią odpowiedzialność, edukacja i uważność na potrzeby ludzi. Jak podkreśla Ela Wojciechowska, prezeska Fundacji Digital University, „Zmiana cyfrowa to nie jest pieśń przyszłości, to jest coś, co dzieje się już od jakiegoś czasu i na co dzień mamy z nią do czynienia”. To ważne przypomnienie, że rozwój technologii już dziś wpływa na nasze życie, sposób pracy, uczenia się i podejmowania decyzji. Tym bardziej, że — jak mówi Ela — „Same technologie, zwłaszcza w kontekście sztucznej inteligencji, nie są już neutralne, to nie są tylko narzędzia, bo oddajemy sztucznej inteligencji nasze decyzje, zarówno zawodowe, jak i prywatne”.
W rozmowie mocno wybrzmiewa kwestia odpowiedzialności twórców i firm technologicznych za to, w jaki sposób projektowane i wdrażane rozwiązania oddziałują na społeczeństwo. „Zdecydowanie stoję na stanowisku, że odpowiedzialność za technologię posiada jej twórca, to jak on ją wdroży, w jakim celu ją wdroży, ale też jak przygotuje użytkowników do jej korzystania” — zaznacza Ela Wojciechowska. To perspektywa szczególnie bliska organizacjom, które patrzą na technologię nie tylko przez pryzmat innowacji, ale także dostępności i wyrównywania szans. Jak słusznie zauważa: „Technologia ma bardzo duży potencjał wyrównywania szans, ale bez równego dostępu i edukacji może pogłębiać wykluczenie cyfrowe”.
Dlatego tak ważna jest współpraca między sektorem technologicznym a organizacjami społecznymi, które znają potrzeby swoich odbiorców i potrafią przekładać wiedzę na konkretne działania edukacyjne. „Bez IT nie ma sensu tworzyć żadnych programów edukacyjnych, bo żeby zrobić dobry program edukacyjny (…) my też musimy dobrze rozumieć produkt, żeby o nim mówić” — mówi Ela. W tej rozmowie wyraźnie wybrzmiewa także znaczenie autentycznego zaangażowania: „Organizacje, które na co dzień włączają misję społeczną do swoich działań, na koniec dnia wygrywają. Pod warunkiem oczywiście, że jest to prawdziwa misja społeczna, a nie ukryte działania marketingowe”. To ważny głos o potrzebie długofalowych partnerstw, które przynoszą trwałą zmianę, bo — jak podkreśla — „Zmiana się nie dzieje na jednym szkoleniu. To jest ciągłe bycie z naszymi odbiorcami, żeby wprowadzić tę zmianę”.
To rozmowa, która pokazuje, że odpowiedzialność społeczna nie jest dodatkiem do działań technologicznych, ale ich istotną częścią. „Odpowiedzialność społeczna nie jest tylko jakimś miłym dodatkiem, tylko taką częścią, która powinna być w każdym z nas. Myślenie o tym po co ja rozwijam, po co ja to tworzę, dla kogo i jakie to będzie miało działanie i wpływ na innych ludzi” — mówi Ela Wojciechowska. I właśnie w tym podejściu kryje się największa wartość tej rozmowy: w przekonaniu, że technologia może wspierać ludzi, rozwijać kompetencje i budować bardziej włączającą przyszłość. Jak mówi Ela, „To, że moja praca, programy, które tworzę, mają wpływ i zmieniają na lepsze życie innych (…) jest dla mnie ogromnym motorem do pracy”. To zdanie dobrze oddaje sens działań, które łączą edukację, technologię i społeczną odpowiedzialność.
Zachęcamy do wysłuchania całej rozmowy!
Dla mediów
- Chcesz porozmawiać z ekspertem Fundacji o higienie cyfrowej?
- Zobacz, jak mówimy o przyszłości
