Fundacja Digital University

Jak uczyć nowocześnie i bezpiecznie? Marta Godlewska o VR, AI i higienie cyfrowej w praktyce

VR i AI w klasie: higiena cyfrowa i dobrostan

Jak uczyć bezpiecznie i nowocześnie, gdy technologia wchodzi do klasy drzwiami i oknami? Marta Godlewska pokazuje, jak łączyć VR i AI z troską o dobrostan: uważnością, przerwami 20–20–20 i świadomą higieną cyfrową. Opowiada o pracy na zróżnicowanych materiałach (od podcastów po wyjścia terenowe), obala mity o VR i tłumaczy, jak technologia może łączyć, a nie izolować. W rozmowie znajdziesz przykłady gotowe do wdrożenia — od współtworzenia materiałów z uczniami po kurs do egzaminu ósmoklasisty z modułem VR, zbudowany na bezpłatnych narzędziach.

Czego dowiesz się z tego tekstu?  

Na koniec – otrzymasz sprawdzone materiały i webinary, które warto włączyć do praktyki.

Jak rozmawiać z uczniami o bezpieczeństwie cyfrowym i higienie cyfrowej — co działa?

Marta Godlewska: Rozmowę o higienie cyfrowej prowadzę na początku każdych zajęć z użyciem gogli VR. Wspólnie przypominamy sobie o uważności: słuchaniu sygnałów z ciała i obserwowaniu, jak dzisiejszy (bo każdego dnia może być inaczej) kontakt z technologią na nas działa. Sprawdzamy np., czy od nadmiaru bodźców nie pojawia się ból głowy; jeśli tak, zdejmujemy gogle, robimy przerwę i dbamy o siebie. Uczę także troski o wzrok, m.in. zasady 20–20–20, która pomaga zredukować zmęczenie i napięcie oczu — to bardzo przydatne ćwiczenie, które, moim zdaniem, warto wykonywać kilka razy dziennie, nawet gdy nie korzystamy z VR.  

Z jakich narzędzi korzysta Pani najczęściej w pracy z uczniami: webinary na żywo, nagrania, scenariusze, karty pracy, e-booki, inne? Dlaczego?

Jestem ogromną fanką różnorodności, bo wszyscy jesteśmy różni, mamy odmienne potrzeby, a mózg po prostu lubi zróżnicowane materiały. Dlatego korzystam praktycznie z pełnego wachlarza formfilmównagrań audio i podcastów, organizuję wycieczki do lasu, realizuję projekty interdyscyplinarne, prowadzę lekcje z VR, sięgam po podręczniki i aplikacje AI. Staram się aktywizować uczniów na rozmaite sposoby — w myśl zasady, że zmiana jest odpoczynkiem. 

Jakie mity o edukacji klimatycznej/cyfrowej warto obalić i czym je zastąpić w codziennej praktyce?

Szczególnie bliska jest mi wirtualna rzeczywistość — technologia, która często budzi obawy i lęki. Często słyszę, że świat wirtualny zastąpi rzeczywisty, tymczasem VR może wspierać ćwiczenie umiejętności społecznych i paradoksalnie pomagać w przełamywaniu fobii, lęków oraz barier społecznych. Owszem, może alienować, ale może też łączyć — wszystko zależy od naszego podejścia i tego, co z technologią zrobimy. Dlatego tak ważna jest edukacja w tym obszarze i obalanie mitów. 

W jaki sposób AI realnie oszczędza Pani czas (np. planowanie lekcji, feedback, materiały)?

AI realnie oszczędza mi czas przy tworzeniu materiałów i włączaniu treści z podstawy programowej, szczególnie do lekcji z VR. Wielu potrzebnych zasobów nie ma jeszcze na rynku, więc muszę je tworzyć sama, a właściwie w duecie z AI, które naprawdę świetnie sobie radzi. Lubię tę współpracę człowiek–AI: narzędzia generują solidne treści i porządne grafiki, a ja zajmuję się tym, co najważniejsze: spójnością, adekwatnością, poprawnością, poziomem językowym i atrakcyjnością materiałów oraz tym, jak można je jeszcze ulepszyć. 

Jedna rzecz, z której jest Pani najbardziej dumna w ostatnim roku szkolnym to…

Stworzyłam kurs przygotowujący do egzaminu ósmoklasisty z komponentem VR. Obecnie go realizuję i ciągle odkrywam nowe „wartości dodane” tej części w VR. Moi uczniowie regularnie przekazują feedback i zwracają uwagę na kwestie, których nie dostrzegłam na etapie projektowania. Ta współpraca z użytkownikami, słuchanie ich i podążanie za wskazówkami to powód do dum y, bo współtworzą kurs i mają realny wpływ na jego przyszły kształt. Co równie ważne, kurs opiera się w całości na darmowych aplikacjach lub wersjach demo, więc nie generuje wysokich kosztów. 

Co Pani robi, aby wzmacniać sprawczość uczniów (uczeń jako autor, badacz, mentor rówieśniczy)?

Tak jak wspomniałam wcześniej — włączam uczniów do współtworzenia lekcji i kursówSłucham ich, podążam za pomysłami i rozwijam je tak, aby inni mogli również z nich skorzystać. W ten sposób realnie wzmacniam sprawczość: uczeń staje się autorembadaczem i mentorem rówieśniczym. 

Na koniec: jedno zdanie „dlaczego warto” korzystać z programów typu Be.Eco i Be.Net?

Bo programy Be.Eco i Be.Net zwracają uwagę na kluczowe treści i uczą ich w sposób potrzebny nie tylko młodym wchodzącym w dorosłość, ale nam wszystkim – niezależnie od wieku – by dobrze i spokojnie żyć. W świecie ciągłych zmian, dezinformacji i wyzwań warto być przygotowanym. A w programach Fundacji Digital University możemy łatwo skorzystać z bezpłatnej bazy wiedzy na platformie edukacyjnej, co pomaga się nie tylko przygotować, ale też lepiej zrozumieć otaczającą nas rzeczywistość. 

Marta Godlewska

Ambasadorka programów Be.Eco i Be.Net Fundacji Digital University, od 20 lat uczy języka angielskiego łącząc wiedzę z neurodydaktyki, psychologii uczenia się, nowych technologii i projektowania zorientowanego na potrzeby uczniów (UX). Edukatorka-globtroterka – uczyła w Gruzji, Anglii i Chinach. Pracowała jako dyrektorka metodyczna w wielu międzynarodowych projektach w tym nagrodzonego certyfikatem European Language Label projektu “Connected Learning”. Współpracowała z MEN, UW, UJ i ORE. Twórczyni pierwszego w Polsce kurs języka angielskiego z komponentem wirtualnej rzeczywistości (VR) i sztucznej inteligencji (AI). Zafascynowana terapeutycznym potencjałem VR dla uczniów ze SPE. Obecnie pomaga szkołom wdrożyć technologię VR i AI jako narzędzia wspierające edukację na miarę XXI wieku. Orędowniczka mądrego i zrównoważonego korzystania z technologii i życia offline. 

Polecane webinary, spójne z tematyką poruszaną podczas wywiadu:

Chcesz, by Twoja firma angażowała się w realne projekty edukacyjne angażujące znakomitych ekspertów?
Sprawdź, jak możesz wesprzeć Fundację:

Udostępnij wpis